Creation is love, life, a way to grow, understand and share...

Saturday, March 3, 2012

Dress in retro style with handmade embroidery and decoration (in Greek)


Συλλογή της Ελισαβέτα Σίβας
Φορέματα ρετρό, τεχνικές υψηλής ραπτικής, 60-100% ραμμένο στο χέρι, 100% μετάξι, κεντημένα και διακοσμημένα στο χέρι
Φωτογραφίες: Elena Ilyuchyk
Μοντέλο: Irina Gallyamova
Φορέματα: Elisaveta Sivas


Μου αρέσει να δημιουργώ γυναικεία ρούχα στυλ ρετρό, να χρησιμοποιώ τις τεχνικές του παρελθόντος, να ράβω στο χέρι χωρίς να χρησιμοποιώ την ραπτομηχανή ή να την χρησιμοποιώ ελάχιστως, να είναι το κάθε φόρεμα που κάνω μοναδικό. Στην εποχή μας οι μοναδικές δημιουργίες, οι οποίες απαιτούν γνώση, εμπειρία, καλλιτεχνικό όραμα και αγάπη... τείνουν να εξαφανιστούν, η δημιουργία τους είναι χρονοβόρη και στο σημερινό κόσμο του «fastfood» και «fastmade» ο χρόνος δεν υπάρχει. Θα με στενοχωρούσε, αν εξαφανίζονταν. Θα ήθελα να συνεχίζουν να υπάρχουν τέτοια χειροποίητα και πολυτελή ρούχα του παρελθόντος.

Εμπνέομαι από την δεκαετία του 1920 για τα φορέματά μου και εφαρμόζω τις παλιές ραπτικές τεχνικές. Αγαπώ τις δημιουργίες των 1920 – αυτή η εποχή αποτελεί για μένα μια ανεξάντλητη πηγή έμπνευσης, οι δημιουργίες έχουν κομψότητα και στυλ. Ψάχνω παλιά κομμάτια στις αγορές και μελετώ τα μοντέλα ρούχων, περίπλοκες μορφές, τεχνικές ραπτικής. Κοιτάζοντας με προσοχή τα ρούχα, προσπαθώ να θυμηθώ τον τρόπο με τον όποιο δημιουργήθηκαν, την λεπτομέρεια για να μπορέσω ύστερα να την εφαρμώσω στη δική μου έμπνευση. Δεν αντιγράφω, αλλά υιοθετώ μορφές και γραμμές της εποχής για να πετυχαίνω αυτό το στυλ στα ρούχα μου.
Μερικά κομμάτια έρχονται στα χέρια μου ως οικογενειακή κληρονομιά. Έτσι κληρονόμησα το νυφικό της προγιαγιάς μου Βέρας. Το ίδιο το φόρεμα δεν σώθηκε, αλλά προς την τύχη μου σώθηκε το κέντημα με χάντρες το οποίο διακοσμούσε το φόρεμα. Η προγιαγιά μου το έσωσε στον πόλεμο, στον εγκλωβισμό του Λένινγκραντ, στην κατοχή στο Κάζακσταν. Όταν το κρατώ στα χέρια μου, αισθάνομαι ότι κατέχω ένα ολόκληρο θησαυρό! Τα ρούχα ρετρό που κάνω τώρα ξεκίνησαν από την επιθυμία μου να δημιουργώ μοναδικά, κομψά και χειροποίητα κομμάτια, όπως το φόρεμα της προγιαγιάς μου. Κάθε φόρεμα είναι ένα ολόκληρο έργο για μένα, η δημιουργική διαδικασία μοιάζει με τον τρόπο που φτιάχνω κεραμικά αγάλματα. Κάνω γλυπτική και κεραμική από μικρή ηλικία και δημιουργώ ένα φόρεμα σαν να είναι γλυπτό από ύφασμα. Φτιάχνω ρούχα συνήθως στο μανεκέν, σπάνια κάνω σκίτσα. Σιγά-σιγά αφαιρώ περισσεύοντα κομμάτια, προσθέτω άλλα που λείπουν, δημιουργώ σωστό σχήμα και αναλογίες. Στη συνέχεια κεντώ το φόρεμα στο χέρι, εφαρμόζω διακόσμηση. Το κομμάτι περνάει στα χέρια μου αρκετό καιρό για να συλλάβει αγάπη και να τη μεταδώσει ύστερα στο άτομο που θα φορέσει το ρούχο. Φαντάζομαι μια σημερινή γυναίκα να φοράει το φόρεμά μου και να νιώθει ελαφριά και κομψή, η ψυχή και το σώμα της σίγουρα θα πετάει σε ένα τέτοιο φόρεμα.

No comments: